ถ้านึกถึงความอลังกาล อู่ฟู่ ต้องยกให้กับยุคศิลปะ Renaissance ศิลปะเรอเนสซองส์มีรูปแบบแตกต่างกันในอิตาลีตอนเหนือตั้งแต่ราวปี 1420 ควบคู่ไปกับพัฒนาการที่เกิดขึ้นในปรัชญาวรรณคดีดนตรีและวิทยาศาสตร์ เป็นรากฐานของศิลปะโบราณวัตถุคลาสสิก แต่ก็ได้รับอิทธิพลจากศิลปะของยุโรปเหนือและความรู้ทางวิทยาศาสตร์ร่วมสมัยด้วย
ศิลปินยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา วาดรูปแบบต่างๆมากมาย แท่นบูชาทางศาสนาวงเวียนจิตรกรรมฝาผนังและงานเล็ก ๆ สำหรับเรียนรู้ฝึกฝนกันส่วนตัวของเล่าบรรดาผู้ที่ชื่นชอบงานศิลปะเป็นที่นิยมมาก จิตรกรทั้งในอิตาลีและยุโรปตอนเหนือมักหันมาสนใจ Golden Legend (1260) ของ Jacobus de Voragine ซึ่งเป็นหนังสือแหล่งข้อมูลที่มีอิทธิพลอย่างสูงสำหรับชีวิตของนักบุญที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อศิลปินในยุคกลาง ความสนใจในสมัยโบราณคลาสสิกและมนุษยนิยมในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยายังส่งผลให้มีภาพวาดในตำนานและประวัติศาสตร์มากมาย เครื่องประดับตกแต่งซึ่งมักใช้ในองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมที่ทาสีได้รับอิทธิพลอย่างมากจากลวดลายโรมันคลาสสิก peakcraft
The Ecstasy of Saint Teresa, Gian Lorenzo Bernini, 1647–52 ใน Santa Maria della Vittoria, Rome เป็นงานประติมากรรมบาโรก
เทคนิคของศิลปะ Renaissance
ลักษณะเทคนิคของศิลปะเรอเนสซองส์ ได้แก่ การใช้สัดส่วนและมุมมองเชิงเส้น การย่อขนาดเพื่อสร้างภาพลวงตาของความลึก sfumato เทคนิคการทำให้โครงร่างที่คมชัดนุ่มนวลโดยการผสมโทนสีอย่างละเอียดเพื่อให้ได้ภาพลวงตาของความลึกหรือสามมิติ และ chiaroscuro ผลของการใช้ความคอนทราสระหว่างแสงและความมืดเพื่อให้ภาพลวงตาของความลึกหรือสามมิติ
